Iritzia

Hitzaldi bat

Jabier Altuna

Hitzaldia, Azpeitiko ludoteka, 40-50 lagun. Hizlariak euskaraz egitea inori inporta al zitzaion galdetu zuen; bik ez zutela ulertzen; batek ez zuen ezer esan (60 bat urte izango ditu). Beraz, erderaz egingo zuela esan zuen; batek keinu arraroa egin eta beste batek «joder» esan zuen. Nik ez nuen «joder» esan, pentsatu bai; ez zitzaidan gustatu erabakia. Diskriminatuta sentitu nintzen. Hizlariari kasorik ez nion egin hainbat minututan pentsatzen: Egin al dute zerbait euskaraz ikasteko? Beroaldia hozten hasi zen; horiek ere zergak ordaintzen dituzte eta informatzeko eskubidea dute.

Lankide batek bere aita 60. hamarkadan euskara ikasten hasi zela esan zidan: zaila egin zitzaiola; ulertu zerbait bai baina ikasi ez. Baina hizlariak zera esan omen zien; zu-en belaunaldiak ez du hitzegingo euskaraz, baina seme-alabenak bai. Horrela izan da esan zidan. Gure ikastetxean berdin gertatzen da; gurasoekin bilerak erderaz egiten ditugu baina seme-alabak euskaraz ikasten ari dira; eurek erdara erabiltzen dute baina urte batzutara bileretan ez dute erdera erabiltzea eskatuko; eta bere seme-alabak euskaraz egingo dute.

Perspektiba izan behar genukela pentsatu nuen; zer irabaziko zuen euskarak bilera euskaraz egingo balitz? 2-3 lagunek ez ulertzea, diskriminatuta sentitzea eta euskararekiko gorrotoa edo antzekoa suspertzea? Pazientzia behar dugu eta hainbeste urtez inposatu zaigun erdara ez dezagun baztertu; seme-alabak 3-4 urterako elebidun izan daitezke; pentsa zenbat erraztuko duen honek gero beste hizkuntzak ikastea.