|
|
|
Iritzia
Nekrologia
Fernando Morillo
Honako lerrook idazteko unean ez da oraindik ditxosozko hauteskunde-kanpaina hasi. Baina ez da aparteko adimen-malabarismorik egin behar nondik joko duen asmatzeko. Ohi baino eskaintza hobeak egingo dizkigute alderdi guztiek –ez da erraza!–, ohi baino era lakarragoan –are zailagoa!–. Denak egingo –omen– du hobera...
Majo dakite zaharrek, ordea –betiko zaharrek; bai, entzungor egiten diegun horiek–, ez dela, funtsean, askorik aldatzen; izenak, aurpegiak baino ez. Badakite, gainontzekoak –aldapen gogorrak, irristatzeak, begirada nahasiak–, bere horretan jarraitzen duela. Ura berritu arren, ibaiak irauten duela.
Bada mutatzen denik, baina. Aurpegiak, esan dut lehen. Ibaiko ura. Orain, adibidez, ezin izango dugu berriro ikusi, ai, Diego Garciaren irribarrea. Hori bai dela latza. Nonahi dagoela ere, jarrai beza antxintxika. Eta barrezka.
|