Aitor Gorostola azpeitiarra Santa Ana Cagayan Valleyko (Filipinak) Eusko Basque Jai Alain debuta egingo duen Zumaiako eskolako pilotarietako bat da. Puntista gazte hau Goikoetxea munduko txapeldunaren lehengusu batek bultzatuta hasi zen jokatzen eta etorkizunean Floridara joateko aukera izateko, orain daukan aukera aprobetxatu nahi du.

Elkarrizketa bat egin berri diote eta honelako albisteak gustoko ditudanez hona hemen gure Aitorren hitzak:

Urduri zaude Filipinetan hasiko duzun ibilbide honen aurrean?

Gogotsu nabil, baina ez urduri. Bidaiaren aurreko hiru edo lau egunetan urduriago egongo naizela uste dut.

Profesionala izatea amets bat izango da.

Bai, jokatzen hasi nintzenetik profesionala izateko ametsa neukan. Orain aukera dut eta dena eman nahi dut hau aprobetxatzeko eta nirekin asmatu dutela erakusteko.

Zu azpeitiarra zara, baina beti egon zara Zumaiako eskolan.

Hala da, Goikoetxearen lehengusu bat aproba bat egitera bultzatu ninduen, gustatu zitzaidan, eta gaur arte.

Asiara hiru lagunekin joatea oso garrantzitsua izango da zuretzat.

Bai, hain urruti bakarrik, ala hiru lagunekin batera joatea erabat ezberdina da, horrela babesa handiagoa duzulako, batez ere herrialdea ezezaguna dela kontuan hartuz.

Zein izango da zure helburua Filipinetan?

Dena ematea, ahalik eta ondoen egitea eta ea gero Amerikara joateko aukera agertzen zaidan. Han Korta, Goikoetxea, Enbil eta beste asko daude eta Floridara abiatzea beti da helburu bat.

Nola imajinatzen duzu Asiako herrialde hau?

Ez dakit, hemengoa baino askoz ezberdina izango da, eguraldi tropikalarekin, hondartzekin, bero handiarekin eta abar. Bestalde, ez dakit zer aurkituko dudan.

Zer botako duzu faltan etxetik hain urrun egongo zarenean?

Lagunak, familia, neska. Orokorrean, dena.

Moldaketa gogorra izango da?

Batek daki, kinielak jokatu ditut eta ohitureei, ordutegiei eta, batez ere hain berotsua izango den eguraldiari moldatzea izango da gauzarik gogorrena. Bestalde, hara joango garen gehienak ezagunak gara eta zentzu horretan ez da inolako arazorik egongo.

Zer dauka Zumaiak handik hainbeste puntista irten daitezen?

Jokatzeko, Odieta frontoia ezin hobea zen, laburra zelako eta erreboteatzeko eta errematatzeko aproposa zelako. Era berean, txikien artean beti egon da frontoira joateko zaletasun hau eta munduko bost onenen artean hiru edo lau zumaiarrak beti egon izanak ere bere eragina izan du. Hala ere, frontoi berria eraikita egonez gero, egoera hobea izango litzateke, gaur entrenatzeko arazoak ditugulako.

Zuentzat, profesional mailan dauden zumaiarrak erreferentzia bat dira.

Bai, ni Lopezek debuta egin zuen urte berean hasi nintzen jokatzen eta zuzenean ikusi dudan lehenengo partida Goikoetxea eta Enbilen neurketa bat izan zen. Handik aurrera askoz gehiago ikusi nituen.

Herrikide hauek ezagutzen dituzu, ezta?

Bai, eta Estatu Batuetan dauden beste batzuk ere, besteak beste, Korta, Beńat, Zinkunegi edo Luis.

Goikoetxea, Enbil eta beste izarrekin topo egiten duzu udan etortzen direnean?

Bai, inoiz Enbil eta Lopezekin entrenatu naiz eta hau opari bat bezalakoa izan zen. 16 urteko hasten ari den mutil batentzat, munduko txapeldun batekin pilotakada batzuk botatzea gauza ikaragarria da.

Inoiz haien kontra lehiatzeko ametsa duzu?

Oraindik oso urrun ikusten dut, oso pilotari handiak direlako.

Noiz hasi zinen zestaz?

2002an, Goikoetxeak lehenengo Mundiala irabazi zuenean, eta, egia esan, ez nuen profesional izatera hain azkar heltzea espero.

Eustaquio beti izan da zure entrenatzailea.

Bai, hasieratik berarekin egon naiz, eta oso gustura, gainera. Zerbait txarto egiten baduzu, argi eta garbi esaten dizu, akatsak zuzen ditzazun. Ondo egiten baduzu ere, esaten dizu. Beno, ondo eginez gero, ez du ezer esaten, je, je. Bera isilik egotea seinale ona da, horrek dena ondo egiten ari zarela esan nahi duelako, je, je.

Zein izan da afizionatu mailako zure oroitzapen onena?

Ez dakit, agian kadete mailan jokatu nuen Euskadiko lehenengo txapelketa. Gero hiru finala jokatu nituen, bi irabazi, eta bat galdu. Orokorrean, oroitzapen gozoak gordeko ditut.

Gure herritar puntistari zorterik onena opa diot Filipinetan, eta han bakarrik ez, hastear dagoen ibilbide profesionalean ere jarriak dituen helburuak betetzeko aukera eta indarra izan dezala.

Animo Aitor eta ez etsi inoiz hire amets horiek beteartean!!

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa]]> http://www.uztarria.com/blogak/ibarzabal/1211971542

Legazpiko lagun batek, Aitor Casado-k, informazio bat bidali dit urriaren 12an ospatuko den mendi martxa garrantzitsu bati buruz. Azpeitian dugun mendi-zaletasuna gogoan harturik, guztiz aproposa iruditu zaigu Aitor eta bioi albiste honen berri ematea.

Aizkorrin barrena mendi martxa urriaren 12a izango da, Legazpiko herriak 2008an ospatuko duen mendeurrenaren barruan antolatu dute. Izan ere, duela 400 urte Legazpik Segura hiribildutik askatzea lortu zuen eta, horrekin batera, “villa” izaera lortu zuen. Hainbat ekitaldi egingo dira urtean zehar eta horietako bat Euskal Herri mailako mendi martxa bat izango da. Kontuan izan behar dugu Legazpi Aizkorriko Parke Naturalaren ateetan dagoela eta ingurune zoragarria duela.

Hainbat helburu lortu nahi dituzte mendi martxarekin. Lehenik eta behin, senderismoa sustatzea, kirol sanoa, merkea eta ekologikoa delako, gure ingurunean egiteko oso aproposa. Bigarrenik, Legazpi inguruko natura eta ondare aberatsa ezagutaraztea, gure baso eta larre ederrak, antzinako bideak, burdinolak... Hirugarrenik, Aizkorriko Parke Naturalerako atea Legazpirako aldarrikatzea, baldintza ezin hobeak dituela iruditzen zaigulako: tren-geltokia, ingurune zoragarria, jolas-guneak, bide zaharrak... Eta, azkenik, legazpiarren arteko auzo-lana bultzatzea nahiko genuke eta herriaren alde lan egiteko izpirituari eustea.

Bi ibilbide izango ditu Aizkorrin barrena martxak: bat luzea (30 kilometrokoa); bestea motza (16 kilometrokoa). Bai batean, nahiz bestean antzinako bideak erabiliko dituzte. Arabako bidea edo Aizkorrondoko mandabidea, Biozkornako bidea, legazpiarrak Arantzazura joateko Erromes Bidea, zegamarrak Arantzazura joateko Erromes Bidea... historiaz betetako bideak, inondik ere. Ibilaldi egunean gure ingurune eta historiari buruzko azalpenak emango dira.

Ibilbide luzea honako lekuetatik igaroko da: Brinkola – Antsumaitz – Oazurtza – Aizkorrondoa – Txaparri – Sandrati – Pagazuloeta – Oltza –Arbelar – Artzanburuzabal – Katabera – Trikuetxeta – Bederatziiturrieta – Brinkola.
Ibilbide motzak, berriz, hasierako eta bukaerako zatietan, ibilbide luzearekin bat egingo du: Brinkola – Antsumaitz – Oazurtza – Erromes Bidea – Katabera – Trikuetxeta – Bederatziiturrieta – Brinkola.

Ikus-entzunezko diaporama bat ere aurkeztu du Aitor Casado-k mendi martxa honi buruz. Nahi duenak deskargatu egin klik hemen, eta zirkuituari buruz xehetasun guztiak ezagutu nahi duenak berriz, hemen dauka web gune bat, http://www.izadi-zaleak.com/mendimartxa/. Ekitaldiaren garaia hurbiltzen doan moduan joango gara albiste gehiago ematen, besterik gabe eskerrik asko.

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa

Pasa zen apirilak 5ean ospakizun bat izan genuen Azpeitian. Jose Luis Frantzesena “Schubert”, hainbat urtean zehar Azpeitiko Musika Bandako zuzendari izan zenari omenaldi bero bat egin genion herritarrok.

Omenaldi honetan mota guztiko talde eta jendeak hartu zuten parte, “Schubertek” bere ibilbidean eginiko lan guztia eskertzeko asmoz. Izarraitz pilotalekuan jaialdi batez eman genion hasiera, eta bertan ziren Udal Musika Banda, Julian Barrenetxea eta Parrokiko abesbatzak, Juan Antxieta Musika Eskola, Dantza Sueltoko Eskola, Itsasi Dantza Taldea, Eltziegoko dultzaineroak, Izarraitz Txistulari Elkartea, Azpeitiko Argazki Elkarteak, Azpeitiko Udaletxea eta nola ez, herriko jendea.

Jaialdi polita irten zela iruditu zitzaidan, oso etxeko giroan, gure nahia behintzat omenatua horrela sentitu zedin zen. Eta jaialdiaren ondoren, aipaturiko famili giro horretan afari batez eman genion amaiera Kiruri jatetxean, gaueko ordu txikiak-arte luzatuz ospakizuna.

2007-ko San Inazioetan, “Schubertek” eskaini zigunean Azpeitiko Musika Bandarekin bere azken kontzertua, bi hitz idatzi nizkion nire Blog pertsonalean herriaren alde eginiko guztia eskertu nahirik.

Orain Uztarrian ere Blog-a dudanez eta omenaldia egin berri diotenez, aproposa iruditu zait aipatzea.

Aurreko idatzian esan nizun bezala “Schubert”, erretiratu zara Udal Musika Bandatik, baina hor gelditu zaizkigu zure hainbat kanta, herria animatzen duen musika, jende ugari biltzen gaituen musika. Horretaz gain, jende gazte askorekin egin duzu lan, haur zirenetik pixkanaka musika munduan sartuaz, gaur-egun daukagun Udal Banda ikusi besterik ez dago bestela.

Eskerrik asko guztiagatik eta ez utzi mesedez konposatzeari. Omenaldian aipatu zenigun proiektu berri hori ere ea burutzeko aukera izaten duzun, eta noizean behinka jo musikaren ateak “Schubert” jauna.

P.D.

Omenaldian atera nituen argazkiekin diaporama bat egin dut nahi duenak deskargatu: Diaporama.

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa]]> http://www.uztarria.com/blogak/ibarzabal/1208973787

Guztiok aski ezaguna dugu Jose Luis Zubizarreta, edo lagunen artean Xubi. Iraurgi SBan zuzendari lanetan jarduten du buru belarri, eta aurtengo saskibaloiko denboraldia amaitzear dagoenez, elkarrizketa txiki bat egiteko une aproposa iruditu zait, bide batez beraren bizitzako kirol ibilbidean izandako esperientziak ezagutzeko aukera ematen baidigu.

Gustokoa izango duzuelakoan, hona hemen Xubirekin izandako solasaldia.

(HARITZ): Kaixo Xubi, aurrenik eskerrik asko zure agendan tartetxo bat egiteagatik eta elkarrizketa hau onartzeagatik. Hau esan ondoren joan gaitezen harirantz.

Zure hasiera saskibaloi munduan jokalari moduan gogoratzen dugu. Baina nola edo noiztik izan zen zure lehen sarrera kirol honetan?

(XUBI): 11 urtekin Valentzira joan nitzen ikasketak egitera, eta orduan egin nituen lagunak saskibaloian jolasten zuten, eta nere lagun haiekin batera saskibaloian jokatzeari ekin nion.

(HARITZ): Jokalari bezela, zein talde desberdin pasatu dituzu zure ibilbidean?

(XUBI): 14 urterarte Cheste-ko Universidad Laboralean jokatu nuen, 14-17 urte bitartean Eibarko Universidad Laboralean, eta 18tik aurrera lehenik Lagun Onak-en eta geroztik Iraurgi SB-en.

(HARITZ): Zenbat urtez ibili zara Iraurgi SB taldean jokalari moduan?

(XUBI): 12 urtez.

(HARITZ): Ze erako oroitzapenak dauzkazu garai haietaz?

(XUBI): Oso onak. Hasieran ilusio haundiz, proiektu bati hasiera ematen. Gerotxoago talde bikain batean parte hartuz, mailaz igoz eta ilusio asko sortzen gure herrietan, geroago entrenatzaile lanetan hasi nitzenean bi lanak batera eraman nahiean, eta amaieran ba entrenatzaile bideari gehiago jarraituz jokalaria izateari baino.

(HARITZ): Hainbeste urtez jokalari moduan egonik, anekdota pila izango dituzuba! Kontatzerik dagoen bat aipatu dezakezu? (Bestelakoren bat ere ausartzen bazara…)

(XUBI): Jokalari eta entrenatzaile nintzenean anekdota pila bat ezagutu nituen, baina ez naiz gehiegi gogoratzen. Oso ona hizkuntza inguruan izaten zen, euskeraz etzekiten jokalariak izaten genituen orduan ere eta oso aberatsak izaten ziren hauen eta azkoitiar-azpeitiarren arteko elkarrizketak.

(HARITZ): Gaur-egun osasun ona eduki arren gure herrian saskibaloiak, urte ilun askoak ere igaro ditu. Zer gertatzen zen urte haietan horrelako beherakada izateko?

(XUBI): Jende gutxiren artean gauza asko eta lan ugari egiten genituen. Egoera pertsonalak baldintzatu egiten ditu norberak duen denbora librea zertan pasa. Ezkontzak, guraso izateak eta beste lehentasun batzuk azaldu ziren ordungo lan taldean eta erreleboa ez genuen prestatua, beraz jenderik ez, eta pixkanaka behera egin genuen. Gaur badakigu erreleboa prestatzea dela lehentasunetako bat.

(HARITZ): Orduko Iraurgi SB taldeko jokalariok, zuzendaritzan sartu eta aurre-proiektu sendo bat helburutzat jarriaz lanean hasteko erabakia hartu zenuten. Nola gogoratzen dituzu une haiek?

(XUBI): 2002ko Ekaina zen, eta bilera bat antolatu genuen, baina ez taldea sendotzeko, baizik eta desegintzeko asmotan. Hiru talderi eutsi ezinda eta desegintzeko asmo hori bilera zabal batean azaldu nahi genuen gure historian zehar kide garrantzitsu izan zirenei ere dei eginez.

Desegin partez 25 urteurrena antolatzen hasi ginen eta bilera dinamika hari jarraitu egin genion, eta hemen gaude 6 urte geroago.

(HARITZ): Zer kostatzen zitzaizuen gehien lortzea, laguntzak, diru iturriak, jendearen kolaborazioa....

(XUBI): Jendea da garrantzitsuena, gauzak egiteko jendea behar da, taldeak entrenatzeko, diru eskean ibiltzeko, ideia berriek izateko,.......

(HARITZ): Badirudi orduan eginiko lan guztiak orain ari zaizuela fruituak ematen, espero zenuten gaur-egun Iraurgi SB-ek bizi duen egoera?

(XUBI): Orduan eginiko lanak asko balio du, orduan jokalari ginenak asko eskertu behar dugu saski baloiari hasiera eman ziotenak gure eskualdean. Guk lekukoa hartu genuen eta noski ez genituen lan guztiak ondo egin, gaur experientzi asko daukagu eta baita ere gauza asko egingo ditugu gaizki, baina ordungoak ez ditugu errepikatuko behintzat.

Egoera hau espero al genuen??? Duela 6 urte ez behintzat. Duela 25 urte oso bolara ona izan genuen, talde asko baita, lehen taldea mailaz igotzen, jende asko partiduak ikustera bai etxean eta baita ere kanpora, sorte asko izan genuen orduan talde hartan geundenak, asko disfrutatu genuen eta lagunak ginen. Gaur daukagun abantaila ordungo eskarmentoa da eta noski, dugun egoitza etab......., baina orduan ere Pikua Taberna hartzekotan ibili ginen.

(HARITZ): Talde nagusia kontatuz, 15 talde federatu dauzka Iraugi SB-ek. Horrez aparte talde eskolarrak ere kontatzen baditugu, zenbat lagunez osaturiko familia dugu gaur-egun Iraurgi SB?

(XUBI): Taldeetan eta teknifikazio eskolan 350 jokalari ditugu, eskolarteko txapelketan beste 800 jokalarik hartzen dute parte baina horiek beste kirolak ere egiten dituzte.

(HARITZ): Garai batean nesken helduen talde bat zegoen Iraurgin. Ez duzue faltan botatzen horrelako talde bat?

(XUBI): Nesken helduen taldea oso urte gutxitan egon da Iraurgin, baina erabakita daukagu 2009-2010 denboraldirako talderen bat edukiko dugula. Datorren urterako zaila ikusten dugu, baina gure asmoa da urtero mailaz igotzen hastea eta ea noraino iristen garen.

(HARITZ): Esan daiteke gazteekin egiten den lana dela Iraurgik duen arrakasta horren meritu zati haundi bat?

(XUBI): Arrakastaren meritua bakarrik ez, gure lehentasuna ere bai, horiek dira gure etorkizuna, bai jokalari gisa edo entrenatzaile, zuzendariko kide, etab......

(HARITZ): Orain urte gutxi EBA mailara igotzea lortu zenuten. Hori izan zen zure egunik zoriontsuena zuretzat kirol munduan? Edo baduzu besteren bat?

(XUBI): Saski Baloian nere egunik zoriontsuenak jokalari moduan esango nuke izan direla. Gazteago zara, eta gehiago disfrutatzen dituzu, bestela nere egunik zoriontsuenak eta gogorrenak entrenatzile moduan izan dira, baina hainbeste dira..............., eta igoerako eguna neurketa irabazi eta gero lasaitasun haundiakin bizi izan nuen, oraindik ez bagenekien igotzeko beste baliabideak lortuko genituen ala ez, beraz ez zegoen ezer eginda.

(HARITZ): Aurten, Brontzezko liga maila berria sortu zuten eta badirudi Iraurgi eta beste hainbat talde ere kaltetuak izan zirela honen ondorioz. Ze iritzi duzu honi buruz?

(XUBI): Lotsagarria da egiteko era. 30.000€ ipintzeko prest daudenak Leb bronzen jolasten dute, denera 540.000€ espainiko federazioarentzat, eta beste batzuk mailaz jaitsita, nola nahi duzu ba onartzea. Madrilen izan nintzen gai honetaz protesta egiten eta espainiako federazioan sartu ginen eta handik ez ginela aterako presidentearekin hitz egin gabe. Hitz egin bai baina kasurik ez eta aurpegira parre. 80 talde gara EBA ligan espaini osoan, Madrilera joan ginenak 5, zer nahi dezu ba egitea gu bostok bakarrik.

(HARITZ): Beti bezala dirua nagusi?

(XUBI): Egia da diru asko behar dela, gure kasuan gehiago zeren EBA ligako bidai luzeenak guk ditugu, bi talde euskaldunak, baina prozedura da gehien min ematen duena.

Guri esan ziguten “baina nola ez ginen igotzen, guk daukagun afizioarekin, polikiroldegiarekin etab......... aproposa zela guretzat“, baina aurrekontua hirukoiztu egingo zen gutxi gorabehera eta orduan zer egin behar dugu, udaletxera joan eta “maila honetan jokatzeko aukera dugu eta diru gehiago behar dugu“ baina igoera administratiboa, ni alkatea izan eskero erantzugo nuen “zergatik ezdek eskatzen ACBn plaza bat eta guri dirue eskatu“. Beste gauza bat igoera lortzen baduzu partiduak irabazita, orduan zu zuzendariko kide bezela derrigortuta zaude saiakera egitea, dirua lortzen, eskatzen diren azpiegiturak eskatzen etab....., baina nik ez det igoera administratiborik nahi.

(HARITZ): Iraurgi SB talde nagusiaren aurtengo denboraldia bukatzear dago eta ez dirudi erraza dagoenik play-offetan sartzeko. Nola ikusten duzu zuk?

(XUBI): Arazo asko izan ditugu denboraldian zehar, eta ez, ez dugu igoera faserik jolastuko.

(HARITZ): Iraurgi-ren jarraitzaleok kanpotik dugun iritzia nahiko denboraldi irregularra eraman duela da. Ikuspuntu berdina daukazu? Hainbat jokalarien lesioak zerikusia izan du?

(XUBI): Dudarik ez, amaieran, lesioak zerikusia izan duela, baina lehen itzulian ere, irabazi beharreko neurketak galdu genituen, batibat etxean eta sailkapenean atzekaldean dijoazten talde batzuen aurka.

(HARITZ): Imajinatzen dut hurrengo denboraldiaz ere hasiak izango zaretela pentsatzen. Etxeko jokalariek izango dute beraien aukera, edo atzerritarrak izango dira nagusi?

(XUBI): Etxeko jokalariak pixkanaka sartzen joan behar dute taldean, baina maila honetan ez pentsa etxeko 4 edo 5 jokalari minutu askorekin ikustea, oso maila haundia baidago. Bestalde oso garrantzitsua da guretzat bigarren senior taldea autonomika mailan izatea. Senior adinera iristen diren jokalariak (belaunaldi politak ditugu hemendik aurrera) beraien progresioarekin jarraitu behar dute, Lan Mobel taldean benetako parte hartzea izateko eta horretarako maila egokia da autonomika. Pentsa, 2002 urtean gure lehen taldea maila horretan zegoen.

(HARITZ): Aitor Uriondo dugu oraingoz entrenatzaile, baina hainbat pasa dira aulki horretatik. Aipatuko zenidake bereziki miresten duzun bat? Eta zergaitia mesedez.

(XUBI): Mirestu inor, baina denak utzi dute bere arrastoa. Bat aipatzerakoan Lolo aipatuko nuke, berarekin mailaz igotzea lortu genuen eta benetako lagun horietako bat izan da eta da guretzat.

(HARITZ): Aii gure Lolo, orain Bruesan dugu Laso entrenatzailearen laguntzaile, ea hoiek ere sorte piska batez igotzea lortzen duten ACB-ra. Eta gurearekin jarraituz, Uriondo entrenatzailearekin konta genezake datorren denboraldirako?

(XUBI): Hitzegiten gabiltza, oraindik ez degu zehaztu ezer.

(HARITZ): Badakit zuk entrenatzaile karneta aterata duzula. Ez zara animatzen Iraurgi entrenatzera?

(XUBI): Entrenatu egiten det, Lan Mobel taldea ez, baizik beste hainbat mutil eta neska. Nire lana hobeagoa dela iruditzen zait hainbat arlo desberdinetan, baita entrenatzen ere baina baita beste gauza pila bat egiten. Lan Mobel taldea entrenatu beharko banu, buru belarri sartuko nitzake horretan eta etzaigu iruditzen hori ona izango zenik klubarentzat.

(HARITZ): Lehen aipatu bezala, gaur-egun osasun onez aurkitzen da zorionez Iraurgi elkartea, baina pentsatzen dut hainbat ostopo jarraituko duzuela gainditzen. Aipatuko zenidazke ostopo batzuk?

(XUBI): Ostopo handienak dira:

·        Dirua lortzea.

·        Entrenatzileak aurkitzea, maila dutenak, eta pixkanaka herriko jendeari mailaz hobetzen laguntzea.

·        Entrenatzeko lekuak aurkitzea.

(HARITZ): Badago herrian jendea lagundu edo kolaboratzeko prest? Erraz aurkitzen dituzue?

(XUBI): Aurkitu egiten ditugu, baina jende pila bat behar da egiten ditugun gauza guztiak egiteko, gauza txikienak ere egitea eskatzen du, eta horretarako norbait behar da. Erraz ez ditugu aurkitzen, baina dugun jendea txapela kentzeko modukoak da, horretan munduan aberatsenak gara, eta pixkanaka jende gaztea ere erabakiak hartzen diren tokietan egon behar du.

(HARITZ): Hasieran aipatu dut jokalari moduan hasi zinela. Iraurgiko presidente ere eduki zaitugu, eta orain zuzendari kargua duzu. Gustora sentitzen zara bizitzak emandako lan honekin?

(XUBI): Hitzekin ezin dut esan nik sentitzen dudana, ez dago hitzik nere sortea nolakoa den azaltzeko.

(HARITZ): Amaitzear gaudenez elkarrizketa txiki hau, egin dezagun amets piska bat. Nola ikusi nahiko zenuke Iraurgi SB hemendik urte batzuetara?

(XUBI): Gehiago sendotuta, akats gutxiago eginez, bertako entrenatzaile gehiagorekin eta baita ere Lan Mobel taldean bertako jokalari gehiagorekin.

Baina dena ez dago gaizki, duela 6 urte galdera hau egin bazidaten, ez nuke inoiz pentsatuko gaurko egoeran egongo ginela.

(HARITZ): Zerbait esan nahi duzu, edo esan nahiko zenioke herriko saskibaloi zaletu guztiei?

(XUBI): Eskerrak eman, zaletuen arabera lortu beharko bagenu igoera, ACBn egongo bai ginateke.

(HARITZ): Mila esker galdera hauei erantzuteagatik Xubi, eta segi lanean gogor, herriak eskertzen baidizu.

Blo pertsonala: ibarzabaltxokoa

Azpeitian zorionez musika bikain jotzen duten talde bat daukagu, “Azpeitiko Metal Boskotea” izeneko taldea hain zuzen ere, eta asteburu honetan beraien emanaldi batez gozatzeko aukera izango dugu.

Azken urteetan egin duten bezala, aurten ere “Azpeitiko Metal Boskotea” musika elkarteak, bere kontzertua eskainiko du aste buru musikalen barruan. Kontzertu honetarako programa, lehendik zituzten zenbait kantu klasikoz zein garaikidez eta bertan estreinatuko dituzten hiru kantaz osatuko dute.

Egile desberdinez eta kanta lasai zein biziagoz osatzen ahalegindu dira emanaldi honetarako, beraien azken emanaldien mailari eusteko asmoz.

Beraz, guztiok gonbidaturik gelditzen zarete datorren larunbatean hilak 19, arratsaldeko 7 terdietan Azpeitiko parrokian emango duten kontzerturako.

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa

Ez duk erreza gaurko idatzia niretzat, horrelako uneetan askotan isiltasunak gehiago balio izaten baidik zenbait hitzek baino. Denaden lagun, bi hitz idatzi nahi dizkiat, hori eskatzen baizidak nire barruak.

Izan diagun harremana eskertu nahiko nike, beti bromaz eta alaitasunez gogoratzen baidizkiat elkarrekin igarotako uneak. Gauz interesgarri ugari ikasi dizkiat hiregandik, eta azken urteko egoera bizirik zer esanik ez, hor geratzen zaiguk hik eskainitako exenplua une zail horien aurrean.

Beti izanaiz abentura zalea, eta atzoko egunez gaitz madarikatu horrek hire bizitzako beste abentura bat hastera bultzatu dik. Seguru nagok jaun eta jabe izango aizela bide horretan, eta oraingoz gure bizitzak aldendu arren, iritsiko zaiguk elkartzeko garaia ere.

Besterik gabe lagun Josu, zorte on eta mila esker nire bizitzan parte hartzeagatik.

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa

Egunak ongi igarotzean ziztu bizian joaten omen dira eta niri horrela joan zitzaidan larunbat hau. Azkoitia-Azpeitia erdi maratoia genuen larunbatez, eta nire lengusu “Santxo”rekin geratua negoen korrikalariak ikusteko asmoz. 

Etxetik irten baino bi munutu lehenago telefono dei bat egin nuen eta zera enteratu nintzen, beste lengusu batek “Kepa”k lasterketan parte hartzen zuela. Hori jakinik, orduan bai neukala argazki kamara hartu beharra, beraz, hor ikusten gaituzue espaloi batean “Santxo” eta kuadrilako “Txato”kin garagardoak eskuetan ditugula argazkiak ateratzeko prest korrikalariei, eta nola ez, gure Kepa-ri. 

Oso lasterketa entretenitua izan zen, eguraldia ere lagun genuen eta korrikalarien umorea ere nagusi zen. Lasterkari batek baino gehiagok eskatzen ziguten pasaizoan garagardo boteilak, baina gure eztarriak oso beharrean zeuden haiei animatzeko eginiko esfortzuaz, beraz garagardoak guretzat eta animoak haientzat. 

William Chebor kenyarra izan zen gizonezkoetan irabazlea, eta emakumezkoetan beste kenyar bat, Margaret Atudonyang. Ez zuten markarik hautsi (1.03.00 egin zen Cheborrek, 1.13.32 Atudonyangek), agian bero egiten zuelako eta haizea ere aurkari izan zutela esan behar. Elbarrituen lana ere goraipatzekoa izan zen, ez zuen inork amaierarte amore ematen eta ikuskizun bikaina eman ziguten zaletuoi.

Azkenean guk ere geure egin beharra ongi bete genuen eh. Korrikalariak animatzeaz gain, argazki ugari atera genituen, 530 guztira. Kanpoko jendeaz aparte, herritar ugari agertzen denez argazkietan ba agian interesatuko zaizuelakoan nago, beraz deskargatzeko aukera jartzea erabaki dut. Hemen dituzue ateratako argazki guztiak lau bildumetan zatiturik. Bilduma bakoitzak 135 argazki dauzka, ea irten zenutenok agertzeko zortea izaten duzuen. (Ez duenak asmatzen nola deskargatu mesedez lasai galdetu).

1.)    Bilduma

2.)    Bilduma

3.)    Bilduma

4.)    Bilduma

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa

“Aste santuetan zerbait antolatu beharko al litzateke herrian?” Inkesta hori ari dira egiten egun hauetan Uztarria-ko kazetariak web orrian, eta benetan galdera aproposa iruditzen zait aurtengo Aste Santu-ko jaien herriko giroa ikusirik.

San Jose egunez hasi zitzaigun Aste Santuko oporrak. Jende asko bildu zen Loiolan eta goiz partean poniekin jolasteko aukera izan zuten hainbat haurrek. Baina ikusmin gehiena, urtero bezala, asto karrerak piztu zuen. Bost atera ziren lasterketan, (badakizue, larunbateko Rallysprint-ean ezin zuenak atera ba asto karreran irtetearekin konformatu behar) eta hor ibili ziren denak batera elkarren atzetik, tarte handirik atera gabe. 5 bira eman ostean zirkuituari, Aitzol Arregik eta bere astoak irabazi zuten lasterketa, beste lau 'jineteak', Aitor Agirrezabal eta bere anaia Unai, Alberto Jimenez eta Jon Odriozola izan ziren. Kontuak kontu goiz polita izan zen.

Baina goiz horretan amaitu zen Aste Santuko jaien itxura guztia. Sei egun hauetan herrian ez da inor ibili, ezta Santurik ere ez ziren atera prozesioan (jeje). Zer gertatu zen? Jai hauek aprobetxatuz jendea kanpora atera eta herria hutsik gelditu zen? Mmmm ez dut uste eh, batzuk agian bai, baina herriko aparkagailuetan auto ugari zegoen, beraz ez zen hori kontua. Guzti honek poltsikoarekin zerikusia duela esango nuke nik.

Herrian jai ugari pasa berriak ditugu jarraian; Santo Tomasak, gabonak, San Sebastianak, ihauteriak… eta noski, hori poltsikoetan nabarmendu egiten da, eta euroa jarri zutenetik zer esanik ez. Jatetxeek eta tabernariek mugierazten dute gehienbat jendea, baina azken urteetan dauzkaten prezioekin jendea “itotzen” ari dira, eta joera honekin jarraitzen duten bitartean aurten herrian gertatu dena lortuko dute bakarrik, herria “hutsik” geratzea. Horregatik uste dut herriko jendearentzat zerbait antolatzeko ordua iritsi dela datozen urteetako; ekitaldiak, erakustaldiak, kontzertuak….

Azpeitiarrok badakigu gauzak antolatzen, beraz, zergaitik ez igaro herrian Aste Santu alaiago batzuk betiko tradizioak errespetatuz?

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa]]> http://www.uztarria.com/blogak/ibarzabal/1204912179

Idatzi nuen aurreko blog-ean iritsi zitzaidan erantzunetariko bat hau izan zen: “Uztarriako baleko "fitxajie" izengo haizelakuen nitxiok...(betire futbol kontuek ez baituk ikutzen, hori eztek eta hire fuertie).”

Ba nola diren gauzak lagun, gaur futbol kontuekin natorkizu, Lagun-onak taldearen aipamen batzuekin.

Denbora dexente naramatzan Lagun-onaken futbol partidu bat ikusi gabe, agian urteak ere bai. Futbola gustatzen zait bai, baina tamaina baten. Garmendipeko eguraldi hotz horiek jasateko prest ez nago, gero katarro batez erretiratuta egon behar izaten duena ni izaten bainaiz.

Baina lehen aipatu bezala, aurrekoan eguraldi ona aprobetxatuz aspaldiko partez partidua ikustera joan nintzen kuadrilakoekin. Garmendipe futbol zelaira sartu orduko hasi zitzaizkidan herritar batzuk esanez “ah dioss, gurik eindik!! Etziok gauze onik!! Ez baaa, hi etorriko oteitzeanbaa!!”, joe, aze ongi etorria Haritz esan nion neure buruari.

Kontuak-kontu partidua hasi zen eta aurreneko atentzioa eman zidan gauza izan zen hamaikakotik zortzi jokalari herritarrak zirela. Gaur egun futbol mundua nola dagoen ikusita hori ez da batere erraza, eta guztiz txalogarria iruditzen zait Aitor Zulaika eta Lagun-onak osatzen duten jendea egiten ari diren lana. Hau ez da bapateko lana, honek bere denbora behar du, jokalari gazteekin lan fina eta zorrotza eginaz. Azken urte hauetariko lanaren fruituak orain hasi dira jasotzen, eta jaso bakarrik ez, zukua ateratzen ere ederki askorik ari da Aitor Zulaika entrenatzailea.

Guretzat ere pozgarria da taldea herriko jendeaz osaturik dagoela ikusteak, beste adore batez joaten zara ikustera eta animatzera. Nik egun hartan ederki askorik pasatu nuen etxekoak animatuz, eta golez gain joku polita ikusteko aukera ere eman zidaten. Partidu hasieran kezka bakarra nuen buruan, “gaur galtzen badugu ni erruki, ez det hemendik bizirik irtengo”, baina 4-1 irabazi ostean lasai askorik irten nintzen herritar haien ahoak ixilduaz, jaja.

Lagun-onakeko kide guztiak zoriondu nahi ditut egiten hari diren lanagatik, eta adierazi hau dela gustatzen zaigun bidea, haurrekin eta gazteekin lan eginaz nahiz batzutan zaila izan. Denborarekin ematen duen fruituak merezi du ahalegin hori. ZORIONAK!!

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa

Aurreko astean telefono dei bat jaso nuen Uztarria aldizkaritik eta blog bat irekitzeko proposamena egin zidaten. Ikusten ari zarete zein izan zen nire erantzuna. Egia esan, bitan pentsatu gabe eman nion baiezkoa, blog kontu honekin piskat ohituta bainago.

Lehendik ere badut beste blog bat, independenteagoa, hau da, blog pertsonalago bat, baina Uztarria-ko blog honetan eduki desberdinak nahi ditut ezarri, guztioi interesgarri izan dezaken zerbait.

Ez dakit zenbat egunetik behin idatziko dudan edo nola moldatuko naizen, hori pentsatzen dut denborak esango didala. Nire nahia guztiontzako blog bat izatea da, bakoitzak bere iritzi edo kritikak aske adierazi ditzaken leku bat, denok parte hartu dezakegun txoko bat, beti ere errespetua edukiz elkarrengan.

Uztarria-ren eta nola ez, zuen baimenarekin salbuespen txiki bat eginez, lehen blog hau pertsona berezi bati eskaini nahi nioke gaurkoan.

Mundu honetan berak eman zidan bizia, lehenengo eguneko bizitik orain arteko unerarte beti izan dut ondoan, gora-behera guztiak pausoz pauso jarraituaz eta agortezinezko iturri baten moduan maitasuna emanaz.

Ama batek, bere haurra izaten omen du mundu honetan gehien maite duena, edozertarako prest egonik haur hori zoriontsu izan dadin. Baina jakin amatxo, haur horrek ere ama duela bizitzako zutabe garrantzisuena, bere bihotzeko txokorik goxoenean gordetzen diolarik amarentzat lekua.

Gaur zure urtebetetzeak izanik, aproposa iruditu zait nire Uztarria-ko lehen blog-a zuri eskaintzea, beraz besterik gabe, zorionak amatxo eta muxutxo bat zure “haurra”ren partetik.

Blog pertsonala: ibarzabaltxokoa