Sutara

Ion Pozo

Autobusak sutara doaz,

erreko dira orduan,

eskolan,

umetan,

aurpegia

min eman arte

gorritzen zitzaigun moduan.

Etorri nahi gure etxera?

Bertan epelago egongo gara,

egia,

bizitza osoa daramat bertan.

Oraindik epel nago.

Ikusten? Ukitu ba.

Ukitu nire ametsa,

zaldi eroak trenbide bazterretan, ataletan zatituta eta erreta

bizirik gabe geratu dira.

Usaintzen beren kea?

Oraindik irrintzika dira.

Beste aldera jauzia egin dute.

Bihotzik gabe jaio zen ero batek esan zidan noizbait

zerua kixkalirik dagoela,

ondo janzteko hara joan aurretik…