Nekearena
Itziar Aldalur
Denbora da oinez nabilela
eta bidean ageri diren lorratz batzuei jarraituz nabil
aulki batenak dira
begiratuta aulkia oso geldo paseatu dela iragarri dut.
Maldan ez dira marra luzeak besterik,
lau hankan jaitsi da
bizar luzez euria hasi du
eta lorratzak lurrunduz doaz
galdu dira.
Hotel aurrera aurkeztu naiz
eta han ikusi dut nola lurra leunduta dagoen
gelako giltza hartu
atea zabaldu eta
aulkia heldu berri, etzanda baina lehor topatu dut
hartu, zutitzen lagundu
eta eseri egin naiz,
nekatua eta bustia bainago.
|