Korapilo leuna

Itsaso Andres

zure begiradak hunkitzen nau. Zure begiek ozenki oihukatzen dute hitzez adierazten ez dituzun hitz, zure barruko hitz horiek. Ametsez eta desioz asetzen zara, bidai luzeetan barrena zure bizitzaren bideak zabaltzen dituzu.

Zelai berdeetan bakardadean isladaturik zure barrua sentsazioz beterik sentimendu ederrez gozatuz.

Ixilik, mendi lerroetan galduz, zuhaitzen artean dantzatuz, hosto eroriekin jolastuz, mendia maitatuz, barrua lasaituz.

Barruko pentsamenduak ezkutatzen oroitzapenak ahazten, etorkizunaz amesten, orainaldiaz gozatzen eta zure barruko oihua zure bakardadean maitatzen.

Zure hitz ixilak bihotzean, zure barruan zabaltzen.

Bidaietan zure barruko ametsak, desioak nahiz pentsamenduak askatuz zure argirantz abiatzen zara.

Zure barruko bidea aurkitzen, bidaietan ikasten, zure barrua maitatzen eta bizitza labur hau gozatzen.

Zure begiek zure barruko malkoak aldarrikatzen dituzte. Zure begiek ozenki oihukatzen dute zure bakardadean ixuritako tanta gardenak.

Garai hobeagoak etorriko dira, bitartean lasaitu, maitatu eta gozatu. Ixilik bada ere, maitatu.

Nire barruak zure begiak txalotzen ditu, bizitzaren Korapilo Leuna Gozatzen eta Maitatzen ikasi behar genukeelako.